در روزهای بحران، آنچه ما را حفظ می‌کند فقط امکانات فیزیکی نیست؛ بلکه «شبکه‌های حمایتی» است. برای بسیاری از افراد دارای معلولیت، ارتباط با خانواده، دوستان، گروه‌های همتا و انجمن‌ها فقط یک دلگرمی ساده نیست، بلکه بخشی از استراتژی بقاست. داشتن افرادی که نیازها و محدودیت‌های ما را می‌شناسند، می‌تواند اضطراب و فشار روانی بحران را کمتر کند. ساختن و حفظ این شبکه‌ها یعنی تقویت تاب‌آوری جمعی و جلوگیری از انزوا؛ کاری که باید قبل از رسیدن طوفان انجام داد.