صفحه اصلی منشور

منشور

بسان جرقه برق كه ابر سنگين را بارور و بارش رحمت الهی را مظهر حاصلخيزی و وفور نعمت می‌سازد، خروش رعد توأم با سپاس و منزه داشتن و تسبيح خداوند و بيم ملائكه؛ همه نشانهايی از اين صاعقه آسمانيست‌.

آيا "رعد" با انتخاب اين نام مقدس می‌تواند برای خود وظيفه‌ای جز بارور كردن استعدادها و توانايئهای بالقوه توان‌يابان قائل شود‌؟

باشد كه بارش اين رحمت، استعدادهای توان‌يابان را بارورتر و خانواده و محيط زندگی آنان و در نهايت جامعه را طراوت و شادی بيشتری بخشد‌.

بر این باوريم که:

گستردگی معلوليت (از هر10عضو جامعه يك نفر دچار نقص جسمی، حسی، حركتی و ... می‌باشد) كوششهايی را در جهت آموزش ويژه اين افراد می‌طلبد تا بتواند از مواهب يك زندگی دلپذير و عادی مانند ديگر همنوعان گروه سنی خود برخوردار باشند‌.

  • جهل، غفلت، خرافه و ترس از جمله عوامل اجتماعی هستند كه در پهنه تاريخ، افراد معلول را منزوی ساخته و موجبات كندی يا توقف رشد آنان را فراهم می‌آورد‌.
  • جمع آوری اعانه و پرداخت مقرری، در نهايت معلول جسمی و حركتی را به معلول اجتماعی تبديل می‌نمايد.
  • نيكی، نيازی فطری و نيكوكاری، پاسخ به نياز درونی انسان است. همياری محبت آميز پژمردگان را شاداب، ناتوانان را توانا و مأيوسان را اميدوار می‌سازد.
  • از عوامل رضايتمندی انسان احساس توانايی زيستن بدون اتكاء به ديگران است پس همچون ديگر اقشار جامعه، معلولان نيز بايد از داشتن فرصتهای شغلی شرافتمندانه و كسب روزی حلال برخوردار باشند.
  • توانبخشی حرفه ای عاملی مؤثر در كاهش يا رفع محدوديتهای معلولين است. پس چرا نتوان كلمه "توان‌ياب" را جايگزين كلمه "معلول" نمود؟ انتخاب ما اينچنين باشد.
  • آموزش و اشتغال كه نقش عظيمی در بازسازی شخصيت و تامين استقلال توان‌يابان ايفاء می‌كند عملی صالح بشمار می‌آيد.
  • توان‌يابان با برخورداری از توانائيهايی چون شجاعت، محبت، تسخير ناپذيری، دقت نظر، پشتكار و اخلاص می‌توانند با اتكاء به نفس سطح علمی و حرفه‌ای خود را بر حل مسائل متمركز سازند.

کوشش می‌نماييم تا :

  1. خدمات آموزشی و توانبخشی حرفه‌ای را تا حد توان در اختيار توان يابان قرار داده و با فراهم آوردن زمينه‌های اشتغال برای آنها به ارائه خدمات متقابل از جانب ايشان، بعنوان بازدهی به نفع جامعه توان ياب، اميدوار باشيم.
  2. آموزش توان‌يابان به گونه‌ای باشد كه تا سرحد امكان جبران محدوديتهای جسمی، حسی و حركتی آنها را موجب شويم.
  3. آموزشهای مفيد و به روز‌، كاربردی و متناسب با امكانات و توانائيهای توان‌يابان را با اين هدف كه در نهايت امكانات اشتغال آنها را تسهيل نمايد ارائه نماييم‌.
  4. سازماندهی و همه فعاليتها و تلاشهايمان به گونه‌ای باشد كه بتوان بيشترين بازدهی را برای توانبخشی حرفه‌ای توان يابان را انتظار داشته باشيم.
  5. كمكهای دريافتی از نيكوكاران را به گونه‌ای بهينه به مصرف رسانيم كه پوشش جغرافيايی هر چه بيشتر جامعه توان‌ياب در اقصی نقاط كشور را موجب گرديم.
  6. جنبه‌های كاربردی و حرفه‌ای بودن آموزشهای ارائه شده را همواره ارتقاء بخشيده و اين هدف را كه منظور از آموزشهای ارئه شده توانا شدن كارآموز برای كار ثمر بخش و اقتصادی است همواره مد نظر داشته باشيم.
  7. در ارائه خدمات به توان‌يابان همه اقشار جامعه را مد نظر داشته و در عين حال برای توان‌يابان نقاط دور افتاده، محروم و مصيبت‌زده اولويت قائل شويم.
  8. وجهه اجتماعی مجتمع را همواره ارتقاء بخشيم به گونه‌ای كه جاذب افراد نيكوكار و كمكهای مردمی عاری ازهر گونه شبهه و در راستای رضای خالق و خلق نيكوكار باشد. در يك كلام پرورش و ارتقاء احساس درونی انسانهای خير را كوشا و ايشان را در نيل به اعمال خير بيشتر مشوق باشيم.

انتظار داريم که :

  • همه دست اندركاران رعد متعهد باشند كه بر اساس آموزه الهی "وَ اَمرَهُم شُوری بَينَهُم
    ( شوری -38 )‌" تصميمات اركان مجتمع با تبادل نظر، مشورت و رأی اكثريت اتخاذ گردد‌.
  • اعضاء هيأت مديره و هيأت امنا، "يد واحده" بوده و ضمن آموزش كار جمعی زبان و طرز تلقی مشترك داشته باشند‌.
  • فرد فرد كاركنان و مديران مؤسسه با درك هماهنگ و منسجمی از اهداف و منشور مجتمع در راستای عمل صالح حركت كنند.
  • فرد فرد كاركنان مؤسسه و مجتمع‌های آموزشی به توانائيهای توان يابان و نه به محدوديتها و معلوليتهای آنان توجه داشته باشند‌.
  • فرد فرد كاركنان و مديران مؤسسه و مجتمع‌ها خود را امانتدار مردم نيكوكار دانسته و در مصرف وجوه هدايا، امكانات و كمكها شرط امانت را رعايت و نهايت دقت را مبذول دارند.
  • فرد فرد كاركنان و مديران مؤسسه به مهارتها‌، دانشهای سودمند، مفيد و اصيل رشته توانبخشی حرفه‌ای مجهز آشنا شوند تا از اين حيث فضايی كاملاًٌ منطبق با مأموريت مؤسسه كه توانبخشی حرفه‌ای است تداوم يابد.
  • مسئولين مؤسسه و مجتمع‌ها ارتباطی پيوسته و رابطه‌ای مستمر با كارآموختگان داشته به عنوان همراه و همگام در مشكلات طرف مشورت خوبی برای ايشان بوده و وضعيت شغلی كارآموختگان را پس از فراغت از مؤسسه پی‌جويی نمايند.
  • توان‌يابان كه به رايگان از مواهب آموزشی و توانبخشی حرفه‌ای بهرهمند شده‌اند، خود را در حد توانايی متعهد به مشاركت و ارائه خدمات مادی و معنوی متقابل به ديگر توان‌يابان و مؤسسه بدانند.
  • فرد فرد كاركنان و مديران مؤسسه و مجتمع‌ها تلاش در جهت جذب همياری و كمكهای مردمی را بر خود فرض بدانند‌.
  • مديران مجتمع‌ها از تازه ترين دستاوردهای علمی و تجربی متناسب با فرهنگ و اصول اعتقادات خود بهره برداری و مديريت مجتمعهای آموزشی با حداقل ديوان سالاری و اصطكاك درونی و با رعايت اصل صرفه جويی باشد‌.
  • فرهنگ نيكوكاری را بر اساس آموزه الهی " تَعاوَنو ا عَلی البِّرِ وَالتَّقوی (مائده -2)‌" گسترش داده و از همه افراد نيكوكاری كه در زمينه‌های آموزش حرفه ای دارای تخصص و تجربه هستند، دعوت به همكاری به عمل آوريم.
  • اصالت "غير دولتی" و "غير سياسی" مؤسسه را موكداً حفظ و آن را الگوی مناسبی برای ايجاد باور جهت اتكاء به خود معرفی نمائيم.
  • شناخت صحيح‌تری از پديده معلوليت و امكانات موجود در مجتمع را برای خانواده های توان‌يابان فراهم آورده و در نتيجه زمينه‌های حضور بيشتر توانيابان در مجتمع‌های آموزش فنی و حرفه‌ای را فراهم آوريم.
  • در انطباق با اصل "جهانی انديشيدن و ملی عمل كردن" با سازمانهای بين المللی‌، منطقه‌ای و ملی ارتباط كاری نزديك برقرار نموده و حداقل در مقايسه با كشورهای هم تراز، برجسته و موفق جلوه‌گر شويم.
  • علاوه بر خدمات توانبخشی و آموزش حرفه‌ای همواره با جامعه، ‌كارآفرينان، صاحبان صنايع، بنگاههای اقتصادی و بطور كلی همه منابع شغلی و استخدامی در ارتباط بوده و توانائيهای دانش آموختگان مؤسسه را به طرز صحيح ولی بدون اغراق به آنها معرفی نمائيم.
  • نياز بازار اشتغال را همواره مدنظر قرار داده و خدمات آموزشی و توانبخشی حرفه‌ای را هم سوی مشاغل مورد نياز جامعه سازماندهی نماييم‌.
  • مسئولان كشوری را به اهميت و لزوم ايجاد تسهيلات ويژه، برخورداری توان‌يابان از امكانات آموزشی و رفاهی عمومی و دسترسی آنان به استفاده از وسایل نقليه و ديگر خدمات شهری آگاه و در حد توان ياری نمائيم.